Wat begon als een kermisattractie, groeide uit tot

een serieus narcosemiddel om patiënten mee

te verdoven en pijn mee te bestrijden: lachgas,

distikstofoxide, een klein molecuul waarvan onderzoekers

steeds meer effecten ontdekken. Het werkt op de lachspieren,

het brengt mens en dier onder narcose en het helpt om

slagroom te spuiten. Maar helaas valt er volgens klimaatdeskundigen

weinig te lachen als het om distikstofoxide

gaat. Het draagt bij aan de opwarming van de aarde en

het schaadt de ozonlaag. Lachgas is als broeikasgas zelfs

ongeveer driehonderd keer sterker dan koolstofdioxide. Veel

wetenschappers zijn geïnteresseerd in het gas. Ze onderzoeken

methoden om concentraties van het gas in de lucht te

meten, en ze zoeken naar oplossingen die ervoor zorgen dat

het effect van distikstofmono-oxide op het milieu binnen de

perken blijft.