Eenmaal onder de grond zorgen enzymen, micro-organismen en chemische reacties voor de ontbinding van het stoffelijk overschot tot de basisbouwstenen van het leven.
Bij verbranding in een crematieoven verdwijnt al het organische stof via de schoorsteen en blijven alleen as en eventuele chirurgische metaalprotheses over. Die laatste zijn te recyclen. Meer keus dan begraven of verbranden is er voorlopig niet in Nederland. De uitvaartbranche werkt wel aan
nieuwe technieken als vriesdrogen of oplossen in loog. Of het publiek en de politiek die omarmen, is de vraag.
In deze Chemische Feitelijkheid
• De Context: In Nederland kunnen we kiezen tussen begraven of verbranden. Tegenwoordig is ook
thanatopraxie toegestaan, maar wat is dat eigenlijk?
• De Basis: Na de dood gaat de biochemie gewoon door.Wat gebeurt er in een lichaam als het hart stopt met tikken?
• De Diepte: De uitvaartbranche wil innoveren en nieuwe, milieuvriendelijke methoden aanbieden. Zijn vriesdrogen of oplossen in loog alternatieven?
Een abonnement op hét actuele naslagwerk over chemie en aanverwante vakgebieden? In iedere editie behandelt Chemische Feitelijkheden de nieuwste inzichten over een actueel thema rond moleculen, mensen, materialen en milieu.
De Koninklijke Nederlandse Chemische Vereniging is de beroepsvereniging van en voor mensen die werkzaam zijn of studeren in de chemie, life sciences en procestechnologie. De KNCV wil een schakel zijn tussen bedrijven en mensen. Zie voor meer info: www.kncv.nl.
© 2008 Bèta Publishers